29 Nisan 2016 Cuma

Şuan hiçbir şey yapmak istemiyorum: Ders çalışmak istemiyorum, araba sürmek istemiyorum, hatta müzik dinlemek ve nefes almak bile istemiyorum. Kolumu kaldırmaya dahi takatim yok. Yoruldum ama neden bilmiyorum. Üzgünüm ama sebepsiz. Sürekli üşüyorum bir de.
Ölecek miyim Doktor?
Sevdiğim insanlar beni sevmiyor ve öylesine benimle konuşuyorlar gibi geliyor. Hatta pek çoğu konuşmuyor ben onlarla konuşmaya çalışmasam.
Mavi Gözlü Lecter'ı görmeyeli epey zaman oldu, sesini duymayalıysa neredeyse 1.5 yıl. Sanırım sesini unuttum.
O kadar çok kişiyi özlüyorum ki. Özlediğim kişilerden birisi de çocuk Kız; artık geri dönsün istiyorum, aynı saflık ve iyi niyeti, enerji ve azmiyle, neşesiyle. Çünkü bende bu bahsettiklerimin hepsi tükendi...


4 yorum:

  1. kafadaki yorumu görüp geldim ben de okudum o kitabı.. :D

    blog aleminde yeniyim de.. :D

    ölmezsin ya durrr müzik dinlee :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgelmişsin :))

      Yeni olduğun için de hoşgelmişsin o zaman :D

      Öyle kolay ölmüyor insan, toparlıyor yine bir şekilde :))

      Sil
  2. Bir insan kendini bu kadar özlüyorsa çevresindekiler kim bilir ne kadar özlüyordur.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Onlara çok belli etmiyorum sanırım.

      Sil