3 Ocak 2017 Salı

Hayat! Sana Soruyorum!


Hayat.
Sana soruyorum.
Sana nasıl davranmam gerekiyor?

"İçinden geldiği gibi."

Peki ya gelen şeylerin içimden olup olmadığını bilmiyorsam?
Ya başkalarının arasında "ben"i kaybettiysem,
ya bana "benim" gibi görünen şeylerin bende emanet gibi durduğunu hissediyorsam,
ya onlar da aslında "benim" değilse bana ait olanı, benim içimden geleni nasıl bulacağım?

"Çocukluğuna bak."

Çocukluğumdaki "ben" büyüklerin dayatmalarıyla süslenmiş küçük bir kız. Uslu bir çocuğun karakteri ne kadar "ben"i yansıtabilir?

"O zaman yeni bir "ben" inşa et."

Bunu yapmacık olmadan, başkalarından etkilenmeden nasıl yapabilirim?

"İnsan yalnız başına yaşayan bir varlık değil. Ne olursa olsun çevresindeki diğer insanlardan etkilenir. Bu her zaman kötü bir şey değildir. Etkileri benimsemeden önce sorgula. Sorgularken başkalarının "ben"lerini değil, kendi hislerini kullan. Bunu yaparken hata da yapabilirsin. Hata yapmaktan korkma. Bir nebze korku iyidir ama mükemmeliyetçiliğin ödlekliğini benimseme."


Sevgiler
Kız

4 yorum:

  1. Ne de güzel yazmışsın , ah hayat ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Her zaman bu kadar açık olmuyor hayat maalesef :(

      Sil
  2. Hayatın sunduğu tüm yanıtları yıkmışsın Totoro'm. Aslında yıkmak denmezde, gerçekten çok farklı bir bakıştan bakmışsın, bir nevi düşünmek istenmeyen ince bir bakıştan. Müziği dinleyip, diğer yandan yazdıkların hakkında düşünmek hoşuma gidiyor. Eğer ki bir bedene bürünüp çıksa karşıma hayat, büyük ihtimal sormak istediklerim arasında bunlar olabilirdi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sorularımın yanıtsız kalmasını sevmiyorum, bu sebeple elimden geldiğince üstlerine gidiyorum bu soruların. Bu yazıyı yazmak bir nevi terapi gibi oldu benim için çünkü tam da o sırada aklımda olan sorulara cevap arayarak yazdım.
      Belki çıkar bir gün, hm? :)

      Sil