21 Mart 2017 Salı

Sosyal Mevzular #5 Yetenekler


İyi yapabildiğin bir şey var mı? Tutkuyla, hevesle yaptığın? O şeyi yaparken kendini kaptırdığın? Mesela bir müzik aleti çalabiliyor musun ya da resme yeteneğin var mı? Belki de matematikte çok iyisindir.
İyi olduğun ne var peki, hm?

İyi yönlendirmeler almış ya da heveslerine izin verilen ortamlarda yetişmiş kişiler var, kendilerini geliştirip aynı zaman rahatlamalarını sağlayacak uğraşlara sahip kişiler. Oldukça şanslı olduklarını düşünmüşümdür bu kişilerin hep çünkü ben küçükken ne çok iyi yönlendirmelerle bir hobi edindim ne de heves ettiğimde imkan sağlandı. Yakınmıyorum bundan, artık sorun etmiyorum bunu çünkü kendim için daha çok çabalamayı öğrendim bu süreçte. Bahsetmek istediğim başka bir şey benim. 

Senelerce ev ortamında kendi kendime edindiğim çeşitli hobilerim oldu, biraz maymun iştahımdan olsa gerek biri hariç diğerleriyle fazla uğraşmadım. O tutunduğum hobim de resimdi ama onunla da profesyonel olacak kadar uğraşmadım. Şuan çevremde çeşitli insanlar görüyorum, senelerce gitar çalmış mesela, çok iyi olup olmamasını önemsemiyor ve hevesle ona tutunuyor. Aşkla bahsediyor gitar çalmaktan. Bu ve benzeri örnek oldukça fazla. Benim merak ettiğim şey, bir şeyde iyi olmak, bir şeyin başkaları tarafından kabul ve beğeni görür olması çok mu önemli? İnsanlar her şeyi sınıflandırıp yorum yapmayı seviyor ama böyle kişinin ruhuyla direk bağlantılı bir konuda yoruma izin vermek gerekir mi? Çünkü düşündüğümde fark ettim ki küçüklüğümden beri bıkmadan usanmadan yaptığım, araştırmalar yaparak beslediğim, sanat yapıyormuşcasına hassas davrandığım ve hatta ailem tarafından biraz da yönlendirme aldığım bir şey var: Düşünmek ve sorgulamak. İki eylemden oluşan bir bütün. Şimdi diyeceksin ki "E Kız, diğer insanlar düşünmüyor ve sorgulamıyor mu? Sen kendini fazla zeki sanıyorsun sanırım?" ama kastettiğim bu değil. Çok fazla gözlem yaptığımı ve soru sorduğumu söylemiştim daha önce. Farklı yorumları dinlemek ve arkasındaki düşünceleri görmeye çalışmak ama hiçbir zaman kesin bir yargıya varmamak, sadece olasılıkları sıralamak ve en uygun olanları seçmek. Tıpkı bilim yapar gibi düşünmek ama sanat yapar gibi hassas olmak. Sadece insanlar üzerine değil, her şey üzerine hem de. Yeni farkediyorum ki bu benim için bir zevk meselesi olmuş. Bu dünya üzerindeki pek çok şey gibi yıpratıcı ama güzel bir şey haline gelmiş. Ve düşündüm ki tekrar, benim düşüncelerim ve sorularım kimilerince beğeni görürken kimilerince kale bile alınmıyor ve hatta yanlış görülüyor. Başta bu benim biraz canımı sıksa da neden benim için önemli bir kriter olsun ki bu? Ben düşünmek üzerine o denli uğraşmışken, o kişi yalnızca başkalarının düşüncelerini kopyalayıp üstüne bir de beni eleştiriyorken ben neden bu konuda yeteneksiz olduğumu düşüneyim? Tıpkı el becerisini geliştirmek için kendi çizimlerini oluşturan birisinin resmi için çirkin diyen ve kopya kağıdı kullanarak resim çizmekten öteye gidemeyen birisi gibi.

Peki eleştiren kişi o konuda yetkin olduğunu düşündüğün birisiyse? O konuda eğer gerçekten yetkinse, gerçekten çabalayarak gelmişse o raddeye eminim ki acımasızca eleştiremez o uğurda çalışan birisini.

Tüm bu söylediklerimle beraber şu da var ki, insanın çok iyi olduğu bir şey olması gerekmiyor. Kişi kendisini o şey de iyi hissediyorsa ya da en azından o şeyi yaparken iyi hissediyorsa yeterlidir. Bence.


Sevgiler
Kız

8 yorum:

  1. Yanıtlar
    1. *ağlamaklı bir şekilde sarılır* :D

      Sil
  2. İnsan kendini topluma açmayacaksa o şeyi iyi yapması elbette gerekmiyor. Ama işin sanat kısmı, bilim kısmı, o bu kısmı bilemiyor mevzu neyse başka insanlara açılıyorsa, muhatap alınan insanın da zevk alması esassa o zaman o işte iyi olmak lazım gelir bence. En azından daha iyiyi denemelidir her daim. Ha eğer ki ben kendime yapıyorum. Kendim için yapıyorumsa zaten kötü dense dahi çok da önemli değildir. Kişi kendini iyi ve doğru yolda buluyordur. Elbette çok mükemmel bir şey ortaya koysan bile eleştiren çıkacaktır. İşin ehli de olur bunlar alakasız kimseler de. Has eleştiriyle boş eleştiriyi ayırmak kırılma noktası bence. İnsan ne de olsa insandan beslenir. Hem iyi yönden hem kötü yönden. Ben böyle seviyorumlarımların bir adım ilerisi başka ufuklar olabilir. Mevzu dışına çıkıyorum yavaştan. Tabi senin hobilerin çok bu konuya girmiyor ama böyle yazasım geldi :)

    Kafalar bi milyon :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İyi olmak çok göreceli bir kavram işte problem de tam olarak bunda. Tabii bazı alanlarda vardır bir ölçütü ama çoğu alanda iyi olmak toplumdan topluma, kurumdan kuruma değişebiiyor ama yine de "Ben böyle seviyorumlarımların bir adım ilerisi başka ufuklar olabilir." bu düşüncene katılıyorum. Olduğu yerde saymak hiçbir zaman insanı iyiye, hatta kendi iyisine ulaştıramaz.

      Yorumun düşündürdü, teşekkür ederim :)

      Gafalar ep bi millon :D

      Sil
  3. sen evet çok ince düşüncelisin hiç iyi değil hiç senin için :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kendim için ince düşüneyim de başkaları için bu kadar ince düşünmesem hoş olurdu :D

      Sil
  4. Bence hiç de önemli degil baskasinin onayi. Kalbimizin sesi bize dogruyu söyler.

    YanıtlaSil